عجب صبری خدا دارد

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

همان یک لحظه اول

که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان

جهان را با همه زیبایی و زشتی

به روی یکدگر ویرانه می کردم.

**********

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

نه طاعت می پذیرفتم

نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده

پاره پاره در کف زاهد نمایان

سٌبحه صد دانه می کردم.

**********

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

برای خاطر تنها یکی مجنون صحراگرد بی سامان

هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو

آواره و دیوانه می کردم.

**********

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

به گرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان

سرا پای وجود بی وفا معشوق را

پروانه می کردم.

**********

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

به عرش کبریایی،با همه صبر خدایی

تاکه می دیدم عزیزنا به جایی،نازبریک ناروا گردیده خواری می فروشد،

گردش این چرخ را

وارونه بی صبرانه می کردم.

**********

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

که میدیدم مشّوش،عارف و عامی ز برق فتنۀ این علم عالم سوز مردم کش

به جز اندیشه عشق و وفا معدوم هر فکری

در این دنیای پر افسانه می کردم.

**********

عجب صبری خدا دارد!

چرا من جای او باشم؟!

همین بهتر که او خود جای خود بنشسته و تاب تاشای تمامزشتکاریهای این مخلوق را دارد

وگرنه من به جای او چه بودم

یک نفس کی عادلانه سازشی

با جاهل و فرزانه می کردم؟!

عجب صبری خدا دارد!
عجب صبری خدا دارد!